Sahi Biz Yaşamayı Biliyor muyuz?

Bir Hint efsanesine göre ; Bir fare kediden korkmaktadır. Durumunu anlatmak üzere zamanın en ünlü büyücüsüne gider. Büyücü çare olarak onu hemen kediye dönüştürür. Kedi olunca köpeklerden korkmaya başlar. Zamanla köpek korkusu had safhaya ulaşır. Çare aramak için tekrar büyücüye gider. Büyücü onu bu kez kaplana dönüştür. Fare kaplan olmuştur. Büyücünün yanından ayrılırken mutludur. Ancak bu mutluluğu uzun sürmez bir avcıyla karşılaşır. Bir silah sesi hayatını altüst eder. Avcının elinden kaçar kurtulur. Artık avdır ve avcılardan korkar. Ağlayarak büyücüye gider. Derdini anlatır. Büyücü dinler dinler ve onu eski haline dönüştürür. Fare şaşkındır. Büyücü: “ Artık senin için bir şey yapamam. Senin korkun cisminin büyüklüğünde değil, yüreğinin küçüklüğünde “der.

Korkular yaşama iç güdülerimizi ayakta tutar. Çocukluktan başlar korkularımız. Yüksek bir yerden atlama korkusu, suda boğulma korkusu , karanlık korkusu belki ilk tanıştığımız korkular. Çocukken kazandığımız korkularla yirmili yaşlardaki korkularımız, hele  kırklı ellili yaşlara geldiğimizde kazandığımız korkular farklıdır. Giderek çoğalır. Aç kalma korkusu, işsizlik, hastalık, bin bir çeşit korku kat kat yüreğimizde yer edinir, zaman zaman temizleyemediğimiz için de cesarete yer çok az kalır.

Masallar, hikayeler, efsaneler simgesel yolculuklardır. Çocukken anlatılanlar cesareti, problem çözmeyi öğretirken , büyüdüm dediğimizde kutup yıldızı gibi yol göstericiliği yaparlar.

Efsane bana korkularımı yeniden gözden geçirmemi sağladı. Bilerek ya da bilmeyerek çoğundan kurtulmuşum. Mesela başarısız olma korkum kalmamış. Başarısızlığın sadece sonuç olduğunu başarmak için ise  sabır, yeterli emek, özgüven gerektiğini biliyorum.

William Shakespeare
insanların çoğu kaybetmekten korktuğu için, sevmekten korkuyor.
sevilmekten korkuyor, kendisini sevilmeye layık görmediği için.
düşünmekten korkuyor, sorumluluk getireceği için.
konuşmaktan korkuyor, eleştirilmekten korktuğu için.
duygularını ifade etmekten korkuyor, reddedilmekten korktuğu için.
yaşlanmaktan korkuyor, gençliğinin kıymetini bilmediği için.
unutulmaktan korkuyor, dünyaya iyi birşey vermedigi için.
ve ölmekten korkuyor aslında yaşamayı bilmediği için.” der.  Düşününce bazı cümleler için “hala yaşıyorum” diyebiliyor insan. Ölmekten korkmak gibi… Ne diyor ? “ ölmekten korkuyor insan aslında yaşamayı bilmediği için !” 

Oysa günümüzde doğayı yok etmek yaşam biçimimiz olmuş. Aklıma takılan : “ Sahi biz yaşamayı biliyoruz da ölmekten korkmuyor muyuz?

YORUM EKLE
YORUMLAR
Belkıs BALCI
Belkıs BALCI - 3 hafta Önce

Ölüm doğduğumuz andan itibaren bize en yakın olandır.Ölümden herkes korkar.Biz insanca yaşamayı yani sevmeyi bilmiyoruz.Ben seni seviyorum❤

Necat Kaçar
Necat Kaçar - 3 hafta Önce

Güzel ve teşekkür ediyorum.

Nalăn şahin çetinsarı
Nalăn şahin çetinsarı - 3 hafta Önce

İnsanoğlu kokularıyla yüzleşemediği sürece var olucaktır korkularımız umarım yüzleşebiliriz sizi seviyorum abla, cığım sewgilerimle

Aysel Adağideli
Aysel Adağideli - 3 hafta Önce

Ölmekten korkmuyorum . Şimdi henüz yasamın zevkine vararak yaşıyorum.

Füsun Yüksel
Füsun Yüksel - 3 hafta Önce

Firdevs Posacı
Firdevs Posacı - 3 hafta Önce

Kaleminiz daim olsun havva hanım harika bir yazı.

Hülya Aycen
Hülya Aycen - 3 hafta Önce

Yaşamaktan korkmayan ölmektense korkmaz.Korkunu yenersen cesur olursun cesaret korkmamak değil direnmektir.

Emin Akdemir
Emin Akdemir - 3 hafta Önce

Mertçe yaşayan yaşamasını bilen bunları geçmiştir sayiyorum